Home » Maar vooral dagelijks bewegen!!

Bewegen, bewegen, bewegen,

Op alle sites over fit oud worden is er, bij alle die goede raadgevingen, een eis die steeds weer terugkomt als de meest belangrijkste: bewegen, bewegen, bewegen.

Dat vullen we in door in Nederland en in Spanje twee of drie maal per week fitness. Elly roeit, fietst en loopt telkens 15 minuten.Ik doe  18 verschillende toestellen 1 keer 15 en een keer 20 keer. De weerstand is daarbij  zo ingesteld dat ik de 15 haal, maar daar de tweede keer echt een beetje moeite mee heb. De gewichten worden wel ongemerkt steeds iets zwaarder! Alle bewegingen doe ik heel langzaam. De spieren blijven dan 80% van de beweging werkzaam. Volgens de instructeur van de sportclub de juiste manier om de spieren actief te houden en te versterken.

In Spanje en Nederland gaan we na de fitness in de sauna. Dat duurt 15 minuten. Dan 10 minuten afkoelen, een ijskoude douche en 10 minuten relaxen.

https://www.gezondheidsnet.nl/sauna-en-massage/zweten-in-de-sauna

Elly gaat vaker in de sauna maar in Spanje ga ik dan 15 minuten baantjes van 25 meter zwemmen met de 3de, 6de en 9de baan als interval training. Ik zwem dan met alle kracht die ik in me heb. In plaats van het zwemmen fiets ik in Nederland met een stevig tempo  de 4 kilometer naar de fitness  en weer naar huis.

Elly gaat ook mee naar de fitness. Zij gebruikt het roeitoestel, de loopband en de fiets. Ze gaat ook mee naar de sauna en het stoombad. Maar zij doet ook nog de meeste dingen in huis en dat is ook beslist fitness. Samen fietsen we elke week tussen de 50 en 100 km. We doen alle stadsbezoeken , boodschappen en vrienden bezoeken te voet of met de fiets en maken regelmatig een fietstocht in de omgeving. We fietsen  per jaar gemiddeld 5000 km.

Eens per week maken we, alleen, of met de wandelclub, een wandeltocht van minimaal 4 uur en met meer- of minder hoogteverschil. Regelmatig lopen we in Spanje naar het centrum van Denia en langs het strand. De 14 km. wandeling naar Las Rotas staat regelmatig op ons programma.  In Nederland  wandelen we meestal over de heide. De maandelijkse wandeltocht van minimaal 15 km met Elly's vrouwen gilde en de vaak ook pittige wandelingen met onze vrienden Jef en Jose voeren ons door mooie stukjes Limburg. 

Eind oktober 2016 en begin november 2016 hebben we in Spanje in 8 dagen 159 km van de Spaanse Camino van C'Obreiro naar Santiago de Compostella gelopen. Met overnachtingen in de refugio’s! De eerste twee dagen ging het op het einde van de dag echt moeilijk! Vooral de pijn in het boven been. De spier van de knie naar de lies was echt pijnlijk, zowel bij mij als bij onze vriend Wilfried. De dagen daarna liepen we in normaal tempo en met enkele pauzes echt met plezier onze dagelijkse 20 km. Camino. 

Op onderstaande foto zijn we in Santiago de Compestella in het kantoor van de bedevaart route organisatie. Met slechts 160 km van de 800 km, die de echte pelgrims meestal lopen, voelen we ons geen echte Camino lopers maar we zullen toch wel trots zijn op onze eigen CAMINO! De oorkonde die we zo dadelijk krijgen uitgereikt!

 

Zaterdagmorgen gaan we met de Euro Club in Spanje petanque ( jeu de boules) spelen van 10 tot 11.30 uur. In Nederland spelen we dinsdag- en donderdag avond van 19 tot 20.30 uur met de jeu de boules club.

Elke donderdag ochtend hebben we met de Euro Club in Denia ook nog gymnastiek van 10.30 tot 11.30 uur. Een uur lang vrij intensieve oefeningen onder leiding van een sportinstructeur. De beloning, in de vorm van koffiedrinken en gezellig kletsen op het terras met de hele groep, zorgt er voor dat we dat nooit overslaan.

Onze achter tuin in Landgraaf van meer dan 200 vierkante meter en de heg van deze en de voortuin zorgen ook voor de nodige beweging! Het wekelijks wassen van de auto is ook een  leuk, maar ook intensief klusje dat ook heel wat beweging met zich meebrengt.

Daarnaast heb ik me, door de Buteyko methode te gebruiken, een andere manier van adem halen aangeleerd. Deze heeft op een zeer positieve manier invloed op mijn lichaam en prestaties!

http://www.buteyko-methode.eu/artikelen/buteykomethode.html  

Al met al zoveel beweging en verandering dat ik voor de sportkeuring in oktober 2016 met vlag en wimpel slaagde en, omdat we heel veel samen doen,  geldt  dat beslist ook voor Elly!

Door het succesvol lopen van de 159 km Camino ga ik in Juli 2017 160 km Pieterpad lopen.

Ik zal daarna berichten of me dat in mijn uppie net zo goed is bevallen als met Elly en twee vrienden samen in Spanje op weg naar Compostella!

Juli 2017 160 km Pieterpad:

Ik had 7 routes van elk rond 23 km gepland. Omdat ik bij vrienden op de fiets en bij kennissen ging slapen kon ik mijn bagage minimaliseren. Ik reisde met de trein naar Vierlingsbeek. Het bord  Pieterspad Maastricht gaf 148 km aan.

Na een kop koffie in het helemaal op wandelaars en fietsers afgestemde café begon ik welgemoed aan mijn tocht. Ik sliep in Swolgen bij vrienden op de fiets, in Venlo bij onze vrienden Ellen en Jan, in Swalmen in een mooi houten huis waar ik  wereld fietsster Helga leerde kennen en in Odilienberg weer bij een vrienden op de fiets. Ik had daar  een fantastisch gesprek met de vrienden op de fiets gastvrouw. De gastheer bracht me de volgende ochtend ook nog naar het begin van mijn route!! Echte service!!

Direct al na de start op weg naar Sittard voelde ik dat er aan mijn linker zool iets niet klopte. Gestopt, sokken uit, alles navoelen, niets aan de hand. Na een uur een lichte branding. Na de koffie om elf weer alles gecontroleerd. Na de middagpauze zat het fout. Ik had inmiddels een blaar! Die afgeplakt zo goed als ik dat zelf kon en weer verder. Maar het lopen werd steeds pijnlijker! In Susteren deed het zoveel pijn dat ik besloot af te korten en de trein te nemen. Maar die was ook nog dik een kilometer verder. Het was een martelgang!

In Sittard nam ik de bus naar het huis van mijn zusje Pauline. Maar de weg van de halte naar haar huis leek me oneindig. Toen de deur openging zag ze meteen hoe het er bij stond! Ik moest op de bank gaan liggen, mijn schoenen en sokken gingen uit en toen besloot zij voor mij: Niet verder! Ik bel Elly dat die je kan komen halen.

Elly kwam en daarmee kwam ook een einde aan mijn Pieterpad avontuur van 106 km dat niet zo leuk eindigde als mijn Compostella wandeling. De laatste twee etappes loop ik in 2018 nog zodat er alsnog een happy end aan komt!!

 

Mei-Juni 2018 weer 191 km Pieterpad!  

Ik had het me verleden jaar beloofd en wilde het deze keer ook afmaken. Het tweede boekje met de zuidelijke helft van het Pieterpad kompleet uit lopen.

Dat betekende dat ik in Vorden moest beginnen en zes etappes  tot Vierlingsbeek  lopen. Daar de trein naar Sittard nemen, bij mijn zus Pauline slapen en dan de twee laatste etappes naar Valkenburg en van Valkenburg  naar Maastricht lopen. 

Op dinsdag 29 mei stond ik om 6 uur op, nam de bus van 6.50 uur naar Heerlen en de trein van 7.10 uur naar Vorden.

Ik kwam daar om 10.45 aan. Ook nu weer een kop koffie in het eerste café dat ik zag en welgemoed begon ik aan mijn nieuwe Pieterpad avontuur.

Ik had dit jaar bijzondere aandacht aan mijn voeten, maar vooral aan mijn linkervoet geschonken. Eerst een week lang beide voeten met kamfer-spiritus ingewreven om de huid te verstevigen. Voordat ik nu de wandel sokken aantrek wrijf ik de voeten goed in met babypoeder. De zelfde poeder strooi ik ook aan de onderkant van de sok en op de steunzool. De poeder op de steunzool wrijf ik heel goed uit totdat de steunzool spiegelglad is. Ik heb extra sokken bij me zodat ik telkens op de helft van de etappe schone, maar vooral droge sokken kan aantrekken. Maar ook dan wrijf ik de voeten en de steunzool met babypoeder geheel droog. 

De eerste dag moest ik 26 km lopen en ik maakte me wel een beetje bezorgd. Ik maakte regelmatig pauze, verwisselde van sokken en poederde mijn voeten en liep gewoon lekker door. Onderweg vulde ik mijn drinkfles bij een golfclub en  had regelmatig een praatje met een man of vrouw die in de tuin werkte. Ik maakte een lange middagpauze en genoot van mijn meegenomen lunch. Na de lunch legde ik mijn 6 kilo zware rugzak op de bank, legde mijn hoofd erop en ging lekker languit liggen. 

Rond 6 uur kwam ik bij mijn eerste slaapadres. Het was een opvallend leuk huisje met een bijzondere tuin. De gastvrouw opende de deur, we stelden ons voor als Marie-Jose en Harrie en even later pruttelde het water door de filter.  Er kwam een stuk koek op tafel en we hebben een uur lang zitten kletsen. Toen we naar buiten liepen naar mijn tuinhuis/nachtverblijf bleef ik opeens staan, keek om me heen en zei: Dit ken ik toch! Even later wisten we dat Elly met haar 2 vriendinnen hier 2 jaar geleden hebben gelogeerd. Dat was wel toeval!

Ik sliep om tien uur en werd zonder plaspauze om 7 uur weer wakker. Mijn uitgebreid ontbijt stond al klaar en om 9 uur begon ik aan mijn tocht naar Braamt. Het landschap veranderde enigszins maar mooi en interessant bleef het, ik genoot ervan.  Onderweg was ik even de route kwijt totdat ik op een vijfsprong een jonge vrouw naast haar rugzak aan een  tafel zag zitten. We begroeten elkaar en even later waren we in een leuk gesprek gewikkeld. Ze had in de zorg gewerkt maar was nu keuken assistente in een Grand Café in Zutphen. Heel veel volkoren, Quinoa, suikervrij, veel smoothies etc. Ze vertelde dat in Zutphen heel veel mensen met een antropologische instelling wonen. n Het was dus flink druk in dat café en ze had snel geleerd met de kok samen te werken.

Ik nam weer afscheid en vervolgde mijn weg. Bij de volgende bank heb ik weer mijn sokken gewisseld, gepoederd enz. Mijn slaapadres was die dag in Braamt. De gastvrouw had me al telefonisch verteld dat ik de tuin in kon lopen, drinken uit de koelkast in het tuinhuis kon nemen en me vooral thuis moest voelen. Na de lange tocht van de eerste dag waren het vandaag maar 17 km.

Ik werd verwelkomd door de blaffende hond die als snel liet merken dat hij gezelschap wel leuk vond, ik trok mijn schoenen uit en ging lekker in de tussen twee bomen gespannen hangmat liggen. Ik werd gewekt door een jonge vrouw die het telefoongesprek van haar schoonmoeder nog even kwam bevestigen. Vooral lekker op mijn gemak voelen en drinken als ik zin had. 

Rond half zes kwam de vrouw des huizes van haar werk. Ze stelde zich voor als Yvonne en bood me aan om me even wegwijs te maken in het huis. We liepen eerst door de grote keuken met een grote tafel met acht stoelen als gezellig middelpunkt. Boven ontdekte ik dat er meerdere kamers en badkamers waren. Later zou ze me vertellen dat ze soms grotere groepnen herbergen die er relax-, team building en sportweekends organiseren.

Ik wist dat ik voor 10 euro kon mee eten wat de pot schaft. Die pot werd verzorgd door Willem haar man die toen we in de keuken terug kwamen, met  kookschort aan bij het fornuis in een grote pan stond te roeren. Willem moest even later weg en dus zat ik met mijn gastvrouw aan een smakelijk drie gangen menu met wijn van het huis en koffie na!! 

Willem is psycholoog en werkt met probleem vluchtelingen die geen Nederlands spreken. Yvonne leidt ambulance personeel op, begeleidt ze en controleert de gang van zaken op de meldkamers. Daarbij hebben de de bed en breakfast en regelmatig grotere groepen op weekend cursus! We hadden dus heel wat gespreksstof en zo werd het ongemerkt 10 uur en wilde ik naar bed. Ik sliep snel in en werd om 7 uur weer wakker. Om 8 uur liep Yvonne binnen nadat ze 8 km had had gejogd door de landerijen rondom  haar huis. Het ontbijt was ook hier weer goed verzorgd. Om 9 uur begon ik opgewekt aan mijn volgende dagtocht.

 

Zo verliepen ook de volgende dagen op mijn Pieter Pad Tocht.  Ik liep van Vorden naar Maastricht met een gemiddelde van 23.4 km. per dag. De vrienden op de fiets slaapplaatsen waren allemaal prima. De een iets eenvoudiger, de ander weer iets luxer. De gastvrouwen waren allemaal erg attent en de ontvangst en het ontbijt was steeds meer dan voldoende.

Het weer was me goed gezind. ik heb de poncho nauwelijks gedragen en het jack nooit aan hoeven te trekken. Wel heb ik veel aandacht besteed aan mijn voeten. Op de helft van de tocht steeds droge sokken aangetrokken. Daarbij werden de voeten, net als morgens voor vertrek, weer goed gepoederd met babypoeder! De steunzolen haalde ik voor het douchen steeds uit de schoenen zodat ze goed konden drogen. Dit keer had ik geen blaren en slechts heel even een brandende linker voorvoet.  

In Sittard sliep ik bij mijn zus Pauline. Tot mijn hele grote verrassing was Elly de 25 km van Landgraaf  naar Sittard gefietst om me te ontmoeten. Na de gezamenlijke koffie fietste zij weer terug want ze wilde dat het een echte broer/zus avond zou worden. We hebben inderdaad  heel wat afgekletst die avond voordat ik om 10 uur weer het bed in dook.

De tocht van Sittard naar Valkenburg was de mooiste van alle maal. De natuur, de heuvels, de vergezichten, de bouwstijlen, de kloosters en kastelen, alles bij elkaar het mooiste stukje Pieterpad dat ik heb ontdekt. In Valkenburg sliep ik in hotel Casa. Ik had de eenvoudigste kamer maar die voldeed uitstekend. Bed fris, badkamer schoon, kleuren t.v. wifi, alles compleet. Ik at buiten op het terras en ontdekte dat Valkenburg echt floreert dankzij de toeristen. Alle terrassen zaten vol. Het werd wel heel gezellig toen ik opeens omsingeld was door Engelsen en een uur mijn Engels heb kunnen testen.

De laatste tocht van Valkenburg naar de Pietersberg in Maastricht had wel iets bijzonders! Net als de laatste dag op de camino naar Compostella had ik ook nu het gevoel dat ik het ging halen!! Ik vertrok en  moest even later ontdekken dat Limburg echt een heuvelland is want ik moest ook die laatste dag meerdere heuvels en bergen op en af lopen. Toen ik in Maastricht door het centrum liep voelde ik me echt een toerist! Petje op, rugzak en wandelschoenen. Schijnbaar de typische Pieterpad loper.want ik werd verschillende keren vriendelijk begroet. Op de Pieterberg wachtte mij de beloning die ik mezelf had beloofd. Tegen mijn GEEN SUIKER principes in maar ik had het verdiend. Een reuze stuk appeltaart met veel slagroom en een mok verse koffie!

Op de terugweg naar het station voelde ik een mengeling van blijdschap, een beetje trots maar ook zoiets van nou...en...? Andere mensen lopen van Maastricht naar Compostella of naar Rome. Het stelt dus niets voor!! Maar aan de andere kant kun je dan stellen: o.k. doe het maar eens. Ik heb het gedaan! Acht dagen met gemiddeld 23,4 km. per dag! Maar ook leuke mensen ontmoet waarmee ik leuke gesprekken heb gevoerd. Al wandelend mooi Nederland ontdekt. Mijn levensverhaal gedeeld met mijn gastvrouwen en heren die ook hun levensboek een stukje openden. Het was echt de moeite waard. Ook op mijn negen en zeventigste!!

Misschien is van Vorden naar Maastricht fietse wel een leuk idee?